Mikroperymetria Instytut Oka pole widzenia w AMD

„Ewolucja roli mikroperymetrii w okulistyce.”

Mikroperymetria (MP) jest to stosunkowo nową metodą oceny pola widzenia w przebiegu chorób siatkówki i plamki żółtej. Badanie to tak jak tradycyjne pole widzenia np. w jaskrze służy do oceny progresji oraz skuteczności leczenia, gdzie ostrość wzroku nie jest dobrym wykładnikiem postępu choroby.

W zwyrodnieniu siatkówki mikroperymetria może być dobrym uzupełnieniem pełnego badania okulistycznego. Pomimo, że pacjenci w zaawansowanej postaci AMD mogą mieć dobrą ostrość wzroku, tradycyjne badanie pola widzenia nie jest zalecanym rozwiązaniem. Wynika to z tego, że choroby siatkówki uszkadzają centralne widzenie oraz powodują metamorfopsje, co wiąże się z problemami z fiksacją oraz małą wiarygodnością wyników zwykłego pola widzenia. Ważnym elementem oceny okulistycznej jest ocena korelacji pomiędzy stopniem uszkodzenia siatkówki a polem widzenia. Nie jest to możliwe przy zastosowaniu tradycyjnych metod.

MP eliminuje ograniczenia innych metod oceny pola widzenia dzięki funkcji śledzenia oka w czasie rzeczywistym “eye – tracking”. U pacjentów z problemami z fiksacją narzędzie to jest niezbędne celem usunięcia artefaktów wynikających z ruchów gałek ocznych. Poza oceną czułości siatkówki, MP dostarcza informacje na temat stabilności fiksacji. Stabilność fiksacji oceniana jest za pomocą skali procentowej.

Z przeprowadzonych badań wynika, że mikroperymetria poza zastosowaniem w diagnostyce i leczeniu AMD jest cennym narzędziem w retinopatii cukrzycowej.

W retinopatii cukrzycowej MP została zastosowana celem oceny uszkodzenia neuronów przed wystąpieniem klinicznych objawów choroby na dnie oka. W 28 badaniach klinicznych stwierdzono obniżenie czułości siatkówki w retinopatii cukrzycowej, zauważono korelację pomiędzy obecnością wysięków twardych, a nieprawidłowościami w wyniku badania.

Mikroperymetria może być również stosowana u pacjentów z chorobą Stargardta celem oceny progresji choroby. Wykazano, że średnia czułość na światło jest gorsza w wewnętrznych pierścieniach blisko dołeczka, a najlepsza na zewnętrznych. Ostatnie badania wskazują również na celowość zastosowania technik biologicznego sprzężenia zwrotnego w rehabilitacji wzrokowej w chorobie Stargardta.

Autorzy tekstu zwracają uwagę, że ostrość wzroku nie jest wystarczająco czułym wykładnikiem przy ocenie chorób siatkówki, w związku z czym niezbędne są inne metody pozwalające na wczesne wykrywanie oraz śledzenie przebiegu zmian zwyrodnieniowych. Liczne badania dowodzą słuszność zastosowania mikroperymetrii w diagnostyce i leczeniu chorób siatkówki.

Pełna treść artykułu LINK

Na podstawie: “The Evolving Role of Microperimetry. What we know about MP, how it differs from traditional perimetry and why we should use it.” Linda Huang, Alec Fields, Bright S. Ashimatey, PhD, and Amir H. Kashani, MD, PhD, October 1, 2018